MTB-reis Curaçao 2010.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Uittreksel uit het reisdagboek van Marco Grosze-Holz.

Zondag 31 oktober 2010 vertrekt een kleine delegatie van Dust ’n mud (John van Rens, Marco Grosze-Holz en vriend/fietsmaat/hardloper Paul Coolegem) naar Curaçao om het mountainbiken aldaar te ontdekken.

Na een kleine vertraging op Schiphol vliegt ons gezelschap met tussenlanding op Aruba naar Curaçao. Totale reistijd 12 uur. In het vliegtuig zijn ook 7 duikers van de duikclub uit Helden en stewardess Katja, schoolgenootje van Paul en mij.

Wanneer we uitstappen op Hato airport valt meteen het warme vochtige weer op. Ook ’s avonds is het warm…. Hier is het steeds rond 30 graden celcius, ´s avonds enkele graden koeler…..

Net voor 22.00 uur komen we aan in ons Morena resort waar nog net tijd is voor een heerlijke maaltijd en een borrel. We eten buiten waar krekels en boomkikkers zorgen voor een exotische sfeer.

Ma. 01 nov. 6.45 opstaan en ontbijten. De nachtrust was kort en onrustig. 7.30 worden we opgehaald door Ellemieke van Wannabike. Wannabike verzorgt voor ons 4 fietstochten en levert de bikes. Ellemieke is onze gids voor vandaag. Onze fietsen zijn Trek’s 4300. Iets andere afmontage en gewicht dan we gewend zijn (canterlever remmen en stalen frame..!) maar hier gaan we het op doen!.

We fietsen leuke paadjes voorbij Jan Thiel Lagun naar Lions Dive waar nog een mountainbiker met ons mee gaat: Rolf. Met zijn vijven fietsen we een stuk van het wereldbekerparcours dat hier door onze Bart Brentjens is uitgezet. In de lagune zien we flamingo’s. Met onze Trek’s hebben we een extra handicap om de technisch paden te berijden maar dat maakt de uitdaging des te groter. Af en toe komt mij het grijs voor de ogen. Het warme klimaat is killing!!. We zijn duidelijk nog niet geacclimatiseerd.

Om nog wat van de omgeving te zien rijden we easy naar Caracasbay en het Spaanse Water. Hier leuke paadjes, vergezichten en kleine strandjes.

Terug in het resort lekker douchen en lunchen in de Zanzibar. Hier leuke sfeer en gezellig strand. Paul gaat nog wat hardlopen en John en ik chillen bij de pool.

’s Avonds brengt de kok van ons resort, ons drieën in zijn barrel naar Mambo Beach. Het begint te regenen. Op maandag is het hier (te) rustig maar toch besluiten we er te dineren. De regen wordt meer en meer en uiteindelijk regent het snoeihard. Wij zitten buiten, overdekt, maar tijdens het eten komt de hele tent blank te staan. We eten met een verkoelend voetbad. Ook binnen blijft het niet droog. We schuilen maar de regen houdt niet op. We willen met de bus terug, maar er rijdt geen bus, noch taxies. Inmiddels is het nog snoeiharder gaan regenen en gaan straten volledig blank. Liftend neemt een landcruiser ons mee en worden we richting thuis gebracht. Wij zien auto’s vast komen te zitten in het wassende water en huizen onder water stromen. Wanneer we naar boven rijden is het net of we door een kolkende rivier rijden….Onze chauffeur vindt het te gevaarlijk om ons verder te brengen en dropt ons bij de eerstvolgende Snek. Het blijft overdreven hard regenen en wij nemen een biertje; nat tot op het bot. Omdat het er naar uitziet dat de regen niet ophoudt en er geen bussen en taxies rijden besluit de Snekeigenaar ons naar huis te brengen….. Het regent de gehele nacht…. Ondertussen is een dijkje van een waterbassin bij Saliña doorgebroken waardoor Saliña tot 1,5 meter onder water is komen te staan. 2 mensen verliezen hierbij het leven. Een derde komt later om bij de evacuatie van het nabijgelegen hostipal…… Het dak van de Albert Heijn stort in…

Di. 02 nov. Vanwege de regen van gisteren is de fietstocht van vandaag verplaatst. Omdat er weer bussen rijden besluiten we met de bus naar Punda en Otrobanda (Willemstad) te gaan. Onderweg veel schade door de regen. Veel wegen, huizen en winkels in lager gelegen delen staan blank.

In Punda op de ronde markt veel biologische producten voor een goed seksleven, het krijgen van kinderen en een goede potentie… (waaronder “mamahuana” ofwel antilliaanse viagra) alsof wij dat nodig hebben! De aardige maar erg Antilliaanse vrouw (= dikke kont en mega tieten) van het winkeltje doet mij een wel erg griezelig voorstel, Brrrr…… ik sla af!! Wij verkennen Punda, de drijvende markt, Iguana Café, pontjesbrug naar Otrobanda, blik op de Julianabrug, verkennen wat wijkjes, het Rif Fort en lunchen op het Gomez Plein bij Robbie. Met de bus rijden we terug door nog steeds onder water staande straten in Punda. Ondertussen zijn wij qua accommodatie ge-upgrade van appartement naar villa omdat we onze fietsen nergens konden stallen (Smile; Ellemieke bedankt!). We verfrissen ons in the pool en gaan BBQ-en bij Chogogo.

Woe. 03 nov. 8.00 u. Regen. Voor vanmiddag staat een rit met een lokale bikeclub op het programma. Eerst maar eens uitgebreid ontbijten. Het wordt droog en zonnig. We gaan met z’n 3-en op eigen gelegenheid met GPS Koraal Tabac verkennen. Navigeren is wat moeilijk blijkt, als we vastlopen in Jan Sofat. Vervolgens over onverharde wegen in de bush lopen we vast in een dorpje waar het niet verder gaat. Het hele dorp incl huisdieren vertelt ons de weg…. Vervolgens via natte wegen, poelen en moeras door Groot Sint Joris. Hier denken wij het echte Curaçao te ontdekken. Uiteindelijk lopen we ook hier vast bij een landhuis. Een man achter een lap-top vragen wij de weg. Hij is nors en dwingt ons terug te rijden: we zijn op zijn grondgebied… Wij rijden niet terug (veel te ver) maar gaan linksom met hoogspanningskabels mee door de bush. Hier rijden we ons volledig klem in de modder. Niets gaat meer. Dat wordt ploegen… Halfuur later is de route weer “berijdbaar”. Door kniediepe poelen en door stekelstruiken komen we uiteindelijk weer in de bewoonde wereld: de struisvogelfarm. Voor ons is het een oase. Hier kunnen we lijf en materieel afspoelen. We eten en drinken wat. Een Antilliaan vraag waar wij vandaan komen fietsen: blijkt dat we over het terrein van Willy Maal zijn gereden (…). Maal bezit ca 10% van het eiland en die schiet normaal met hagel iedereen van zijn land af!!

Na de rust gaan we verder langs Sint Joris bay door Koraal Tabac. De paden zijn echter te nat om nog verder te gaan. Over asfalt terug naar huis.

15.00 komt Ellemieke ons halen voor een rit met een lokale bikeclub Bellisima. Paul gaat niet mee, Rolf wel. Met de auto rijden we naar Boca Sami. Mooi vissersdorpje. Met z’n negenen rijden we veelal asfalt, omdat veel paden volledig onder water staan. We rijden 2 uur behoorlijk hard. Deze locals zijn goed getrained. Net voor het donker komen we terug in Boca Sami en hebben we bier en ballen op het terras boven de zee. Heerlijke plek hier. Leuke verhalen over Curaçao en hun gewoonten…. We rijden met Sander terug naar ons resort en drinken samen nog wat aan de bar. Eten in Morena en hebben een afzakkertje in de Zanzibar. Wat een dag!

Do. 04 nov. 7.30 uur komen Arthur en Maico ons halen voor een tocht door nationaal park Christoffelpark. Heeeelemaal aan de westkant van het eiland. Paul gaat niet mee. John en ik rijden mee met Arthur. Arthur is 62, kunstschilder, levensgenieter en verteller. Wij worden onderricht in cultuur, natuur en vrouwen… Jaja, Arthur weet veel… Arthur weet ook waar je de lekkerste koffie kunt krijgen: in Campo Allegre.

Met zijn Grand Cherrokee rijden we comfortabel over de Julianabrug, langs de drie gezusters naar Christoffelpark. Maico ondertussen haalt Rolf op bij Lions Dive en samen komen we aan op plaats van bestemming. Het is errig warm vandaag maar gelukkig ook bewolkt.

Wegen in het Christoffelpark zijn grotendeels geasfalteerd en gaan steil op en neer. Ondanks zijn 62 jarige ervaring heeft Arthur enige moeite om als gids voorop te blijven. Ook zijn navigatieskills worden op de proef gesteld. Dankzij GSM kan hij af & toe ruggespraak plegen over where to go. Het park is uitermate groen en weelderig. Arthur daagt ons uit de “zero huppeldepup” te gaan beklimmen.” € 500,= voor degene die het lukt fietsend boven te komen”. Tot nog toe kent hij maar 1 persoon die dat gelukt is. Vandaag ontmoet hij nummer 2 en 3!! (die 500 euri hebben we nog tegoed….!?).

We rijden ca 3 uur en 1200 hoogtemeters in de verzengende hitte: heeeerlijk!

Terug bij de auto drinken we wat. Arthur geeft ons droge shirts. We rijden terug en Arthur vermaakt ons verder met smakelijke verhalen hoe Antillianen afval beheren, hoe de bevolking is ontstaan, hun (seksuele) stijl van leven en zijn persoonlijke voorliefde voor het andere geslacht. Bij Ascencion neemt Arthur ons nog mee off-road naar een baai waar we mogelijk zeeschildpadden kunnen spotten. Een mooie plek, maar helaas geen schildpadden. Wel megacactussen en leguanen.

Terug in Morena resort lunch. Paul is geweest snorkelen in Caracasbay.

’s Middags wordt het Amstel Curaçao Race criterium gereden voor ons resort. Paul doet mee op een racefiets die Ellemieke van Wannabike voor hem heeft geregeld. Start/finish is voor Zanzibar. Een unieke gelegenheid voor de liefhebber om met de grote jongens mee te fietsen, zoals de gebroeders Schleck, Petacchi, Koos Moerenhout etc. Koos rijdt hier zijn laatste wedstrijd als prof. Op ¾ van de wedstrijd rijdt Paul tweede achter Petacchi (na 2 keer te zijn gedubbeld…haha). Naast ons in het publiek staat ook Johan van de Velde, een peuk te roken.

Leo van Vliet rijdt zijn rondjes in de koersauto en toetert iedereen die wordt gedubbeld van de weg. Winnaar van het criterium: 1. Koos Moerenhout, 2. Steven de Jong, 3. Hondo.

’s Avonds in Zanzibar beachparty met BBQ. Hier zien we ook Sander weer. Na enige dansjes gaan we met Sander stappen. Hij neemt ons mee naar Zuikertuin, Omundo. Vanwege de regen heeft het onder water gestaan en gaat het morgen pas weer open. Over de straten hier stroomt nog steeds enkele cm water naar beneden. Dan maar “snekken” even verderop. Als afzakkertje nemen we de beste koffie van het eiland: Sander brengt ons naar Campo. Verrassende plek. Hier niet alleen goede koffie… (Arthur…!?)

Vr. 05 nov. 7.30 staat Helene van Wannabike ons op te wachten om de geannuleerde tocht van dinsdag door Koraal Tabac te gaan rijden. Helene weet leuke routes en de paden zijn (gelukkig) flink opgedroogd en hard. Voordeel van fietsen met een gids is dat zij de leuke plekjes weten. We komen bij een grot met vleermuizen, krijgen mooie vergezichten te zien, onderwatergrot naar zee, historisch landhuis etc. We drinken wat bij een toko en lunchen bij de struisvogelfarm. Bij de Chichi-souvenirshop doen we wat inkopen en we rijden over de Aloë plantages. Over asfalt back home. Dit was onze laatste fietstocht. Totaal hebben we in 4 dagen 186 km gefietst en 2498 hoogtemeters overbrugd….

Wij hebben scooters gehuurd zodat we zelf wat op pad kunnen.

’s Avonds gaan we naar Lions dive. Hier dineren we op het strand. Paul gaat op tijd naar bed; John en ik rijden op onze scooters op zoek naar vertier. In Omundo is nix te beleven. Door naar Tutu Tango. Hippe plek met veel mooie Antilliaanse en zuid-amerikaanse vrouwen. Jaja, dan is het thuis maar behelpen… (sorry Nederlandse vrouwen…). Daar maken ze er echt werk van om er goed uit te ziet: Whow baby!!

Uiteindelijk kan Tutu Tango onze lust naar vermaak niet bevredigen en gaan we plat disco-en op Mambo Beach tot 4.00 u in de ochtend.

Zat 06 nov. Lichte kater…Paul heeft vandaag om 11.00 uur afspraak bij Dolphin Academy om te zwemmen met dolfijnen. Het is prachtig weer. Flipper en zijn vriendjes zorgen voor een onvergetelijke belevenis voor Paul. Hij wordt gekust, mag ze strelen, geeft flippers, doet kunstjes en wordt door 2 dolfijnen voortgetrokken door het water. In de academy kun je ook haaien aaien en voeren, zeeschildpadden zien en ander marine-life. Ondertussen is het weer veranderd en krijgen we om 13.00 uur een tropische (onweers)bui over ons heen. Om 14.00 uur wordt de Amstel Curaçao Race gereden. Maar omwille van de regen en ondergelopen straten is deze afgelast. Een alternatieve race wordt morgen gereden bij ons voor het resort; hetzelfde parcours als het criterium. Wij gaan nogmaals naar Punda; ondertussen is het weer mooi weer.

Als we naar huis rijden drinken we wat met oude Antillianen op hun terras, direct aan de kust. Beregezellig. We genieten een romantische zonsondergang, terwijl de oudjes vertellen. What a great quality of life!

Zon. 07 nov. Krijgen ’s ochtends vroeg te horen dat onze vlucht vanavond naar huis is geannuleerd en dat we 12 uur op Aruba gaan verblijven: what the f….! Another holiday?

Wij willen nog wat cultuur snuiven en gaan per scooter naar Otrobanda; slavernijmuseum Kura Holanda. In de haven liggen twee cruiseschepen… wat een kolossen zijn dat!

Het museum is informatief en enigszins shockerend. Niets om trots op te zijn: ons verleden als slavenhandelaren…Terug naar huis gaat Paul chillen en John en ik gaan nog ff snel in zee snorkelen. Hier leuk rifje met koraal en tropische vissen. Op de terugweg verzuip ik mijn scooter in een waterpool…. In Morena krijgen we te horen dat onze vlucht naar Aruba later vertrekt. Geeft ons de gelegenheid om aan de pool nog ff lekker te chillen en de laatste Antilliaanse guldens te verdrinken. Om 19.00 uur worden we met een veel te klein busje naar Hato Airport gebracht. Een uur later dan gepland vliegen we met een Indiana-Jones toestel van Tiara Air naar Aruba. De twee propellors aan het 75 jarige toestel maken dermate veel lawaai dat praten tijdens de vlucht haast niet mogelijk is. Ik heb er nu nog oorsuizen van.

Op Aruba worden we in het Holiday Inn gestationeerd, direct aan het strand met cocosnotenpalmbomen. Het waait verfrissend.

Ma 08 nov. X´tra vakantiedag op Aruba. Na het ontbijt maken we een strandwandeling waarna het (weer) begint te regenen. Kunnen we vast wennen aan de regen thuis… Om 11.00 uur worden we met de bus opgehaald voor een rondreis over het eiland en naar de luchthaven.

Om 14.00 uur vliegen we met een gecharterd toestel van Portugese maatschappij naar Nederland. Aan boord heerlijke Sushi en gratis alcohol.

Op schiphol regen, 4 graden celcius en gewone Nederlandse vrouwen. Wat een vakantie..!

Met dank aan John van Rens en Paul Coolegem, Ellemieke, Sander, Helene, Arthur en God voor deze mooie reis. Dank je Katja, voor de gratis biertjes tijdens de heenvlucht. Helaas hebben we niet meer kunnen afspreken op Curaçao.

Dank aan zwartharige Mieke en blonde Carolien voor jullie ongecensureerde humor en gezelligheid. Ook dank aan de Security-wacht van ons naastgelegen resort, waarmee wij menig leuk momentje hebben beleefd….

Danki. © 2010.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s